Specyfiką opcji (jeden ze „składników” produktu strukturyzowanego) jest to, że aby ją zakupić należy zainwestować w jeden produkt najczęściej min. 1 mln euro. Aby produkt był dostępny dla inwestora mogącego przeznaczyć na jeden produkt mniejszą kwotę, określa się czas, w którym inwestorzy „zapisują się” na zakup produktu aby „kupić go wspólnie”. Z reguły trwa to od 4 do 6 tygodni.
Z uwagi na to, że forma prawna polisy na życie pozwala na zwolnienie inwestora z podatku od zysków kapitałowych, lokata ta zdecydowanie różni się od innych produktów na rynku (lokat bankowych czy funduszy inwestycyjnych). Tym samym zyski przynoszone przez nie są nieporównywalne. Aby sprowadzić je do formy, w której można je porównać (tak jak sprowadza się przy dodawaniu ułamki do wspólnego mianownika) prezentuje się często np. wyniki historyczne lokat strukturyzowanych w ujęciu ubruttowionym, interpretując to w następujący sposób: „Tyle musiałaby przynieść identyczna lokata niezwolniona z podatku od zysków kapitałowych, aby przynieść inwestorowi analogiczny zwrot netto, co lokata zwolniona z takiego podatku.”
Na początku należy podkreślić, że lokaty strukturyzowane należą do produktów stricte terminowych i tak też powinny być traktowane. Inwestor, który planuje aktywną „grę na rynku”, powinien wybrać inne produkty inwestycyjne. Wynika to choćby z tego, że w międzyczasie produkt strukturyzowany nie zapewnia gwarancji kapitału, a jedynie jego części, ponieważ gwarancja ta jest budowana przez cały okres trwania produktu. Oczywiście jednak możliwość wycofania się z lokaty istnieje. W zależności od konkretnego produktu inwestor otrzymuje wtedy bądź wartość rynkową składników produktu pomniejszoną o opłatę za wyjście (z reguły 2%), bądź określoną z góry wartość. Należy przy tym pamiętać, że gwarancja kapitału jaką oferują często produkty strukturyzowane, zapewniana jest wyłącznie na koniec inwestycji, a do tego czasu przy umorzeniu lokaty należy liczyć się z możliwością straty. Kolejną możliwością jest zaciągnięcie kredytu pod zabezpieczenie lokaty, co umożliwia zachowanie zarówno inwestycji, jak i uwolnienie potrzebnych środków pieniężnych.
Wynika to z faktu, że w momencie gdy trwa subskrypcja, nie jest znana cena, po jakiej zostanie zakupiona opcja (a więc jedna ze składowych produktu). Tym samym dopiero kilka dni po zakończeniu subskrypcji wiadomo, na jaką część opcji (na jaką partycypację) udało się zakupić opcję. W momencie rozpoczynania subskrypcji zwyczajowo najbardziej prawdopodobna partycypacja znajduje się w środku przedziału.